martes, 24 de enero de 2006

Það hlýtur að koma að þessu !

Ég er af kynslóð sem þekkir ekkert annað en líf með tölvum, ég er af internetkynslóðinni ! Ég þekki ekki annað en að fara í hraðbanka til að taka út, nota kort í staðinn fyrir peninga, borga reikninga í gegnum heimabanka, senda email í staðinn fyrir bréf í pósti, nota msn til að vera í sambandi við þá sem ég þekki, fæ allar upplýsingar úr skólanum á Uglunni, þekki varla lengur það að skrifa heldur er allt pikkað inn á lappann og ég nota netið til að krækja mér í allar þær upplýsingar sem mig gæti mögulega vantað.... já það má segja að líf mitt sé ansi tæknilegt :Þ En einhverra hluta vegna þá þarf ég að stela til að fá önnur svipuð þægindi sem í dag ættu að vera sjálfsögð. Hvers vegna tóku framleiðendur kvikmynda, tónlistar og sjónvarpsþátta ekki þátt í þessari byltingu? Af hverju berjast þau á móti tækninni og sætta sig við að fólk vill fá auðveldan aðgang að þessu efni eins og öðru í dag? Tónlistarframleiðendur hafa af þessum þremur gert mest og náð lengst. Sú þjónusta að geta keypt lög á netinu, stök eða heilu diskana var bylting. Ég vil ekki kaupa geisladiska ! Ég hef ekkert við þá að gera því ég hlusta á tónlist í Ipodnum, þannig að augljóslega tek ég þessa þjónustu fram yfir það að rölta í Skífuna. Kvikmyndaframleiðendur eru kannski í smá basli ! Hvað eiga þeir að gera þegar myndirnar leka á netið á sama tíma og þær koma í sýningu í bíóum? Fyrir mína parta held ég að besta lausnin væri bara að bjóða upp á þær á netinu á sama tíma og þær koma í bíó. Verðið gæti verið svipað og að leigja spólu og þá gæti maður valið um það að fara út og kíkja í bíó eða kúra á sófanum heima og horfa á sömu myndina. Ég efast um að bíóin færu á hausinn vegna þessa, fólk vill alltaf fara í bíó af því það er bara meiri upplifun heldur en að sjá myndina í litlum skjá heima. Reyndar gæti þetta gert útaf við vídeóleigurnar en HEY hver á hvort sem er vídeó og það má bara breyta þeim í sjoppur :Þ Leiðinlegast þykir mér að sjónvarpsþáttaframleiðendur virðast alls ekki vera að grípa bylgjuna. Ég er svo heppin (óheppin) að búa á Íslandi þar sem þættir koma í sýningu mörgum mánuðum eftir að þeir eru sýndir úti. Þegar þeir eru svo sýndir þá þarf ég að þola auglýsingar á kortersfresti. Svo eru myndgæðin í sjónvarpinu bara ekki eins og góð eins og þegar maður horfir á tölvuskjá. Hmmmm hvort ætli ég sæki þáttinn á netið, horfi á hann án auglýsinga á tölvuskjá sem gerir myndina algjörlega skýra eða horfi á hann á crappy sjónvarpinu og þarf að hlusta á dömubinda- og bankaáróður á 15 mínútnafresti ! Valið fyrir mér er algjörlega augljóst en þjónustan er ekki fyrir hendi, ég get ekki keypt mér aðgang að þessum þáttum í gegnum netið. Ég væri til í að borga eitthvað ákveðið verð fyrir þáttinn eða ákveðna upphæð fyrir seríu og geta einfaldlega downloadað þættinum um leið og hann er sýndur úti. Ég held líka að það þurfi einfaldlega að ala næstu kynslóð upp í því að kaupa þetta efni á netinu. Þeim mistókst einfaldlega með okkar kynslóð, þeir bara tóku ekki við sér. Mögulega væri hægt að hafa þetta til að byrja með alveg fáránlega ódýrt svona til að fá fólk til að venjast því að borga og hækka það svo smám saman upp í sanngjarnt verð. En það sem er pottþétt í þessu er að til að fólk hætti að stela þessu efni þá þurfa þessir framleiðendur einfaldlega að stíga inn í nútímann og koma til móts við þær kröfur sem fólk gerir í dag. Ég vil horfa á það sem mér finnst skemmtilegt, þegar ég hef tíma og ég vil eiga auðveldan aðgang að því efni. Það hentar mér einfaldlega ekki að líta í sjónvarpsdagskrána og sitja heima svo að ég geti séð það sem að mig langar til að horfa á. -heyr heyr- ps. Friends var bara plat .... því miður.

1 comentario:

Íris dijo...

Vá þetta varð meiri ræðan :Þ